«Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. Πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.»
«Ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται»
Ο Παύλος χρησιμοποιεί την εικόνα ενός δρομέα. Το Ευαγγέλιο δεν είναι στατικό, αλλά μια ζωντανή δύναμη που θέλει να τρέξει χωρίς εμπόδια. Η προσευχή των πιστών λειτουργεί σαν το άνοιγμα του δρόμου, ώστε ο λόγος να φτάσει γρήγορα στις καρδιές και να «δοξαστεί», δηλαδή να φανεί η αξία του μέσα από αλλαγμένες ζωές.
«Ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων»
Η λέξη «άτοπος» στην αρχαία ελληνική σημαίνει αυτόν που είναι εκτός τόπου, τον παράλογο και διεστραμμένο. Ο Παύλος αναγνωρίζει ρεαλιστικά ότι το έργο του Θεού συναντά εχθρότητα. Εξηγεί μάλιστα την αιτία: «οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις» (δεν δέχονται όλοι την πίστη).
«Πιστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος»
Εδώ υπάρχει ένα υπέροχο λογοπαίγνιο στο πρωτότυπο κείμενο. Ενώ οι άνθρωποι μπορεί να μην έχουν πίστη, ο Θεός παραμένει πιστός στις υποσχέσεις Του. Η ανθρώπινη απιστία δεν ακυρώνει τη θεϊκή αξιοπιστία.
«Στηρίξει καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ»
Η προστασία του Θεού έχει δύο όψεις. Πρώτον, την εσωτερική στήριξη, ώστε ο πιστός να μην λυγίζει από τον φόβο ή τις δυσκολίες. Δεύτερον, την εξωτερική φύλαξη από τις παγίδες του διαβόλου και του κακού γενικότερα.
Ο Παύλος ολοκληρώνει με μια ευχή,να κατευθύνει ο Κύριος τις καρδιές στην αγάπη του Θεού και στην υπομονή του Χριστού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά σας εδώ